HPSV VR1 – MVV ’27 VR1 (2-1)

Vandaag een kort verslag. Ik praat altijd vol lof over vrijwilligers die heel veel over hebben voor hun vereniging, maar je hebt ook vrijwilligers die teveel over hebben voor hun vereniging. Als je speelt op het grootste breedste veld van de regio op een druilerige woensdagavond waar de kalk op was, dus de lijnen maar op gevoel gevonden moesten worden, en tegen 11 meiden is het toch wel leuk. Echter dat je daarbij ook tegen de man in fluorescerend gele kledij moet spelen dat is niet leuk. Gelukkig hadden wij onze eigen scheids meegenomen vanuit MVV die zijn woensdagavond opofferde om mee te gaan en te willen vlaggen, die het ook beaamde. De man heeft vier keer gefloten voor ons en dat was bij de aftrap, hierna ons eerste doelpunt en bij de 2 keer een aftrap nadat we in ons eigen doel schoten. Het was echt bijzonderingswaardig hoe het liep.

We kwamen redelijk vroeg aan in het Hpsv stadion en nadat we de auto’s geparkeerd hadden in de wijken rondom het Zuiderpark konden we na de poep opgeruimd te hebben van het veld beginnen. Vooraf de gevaren van Hpsv nog eens toegelicht en aangegeven waar we de gaten moesten slaan. De eerste helft was echt geweldig en hoefde de man ook niet te fluiten, want we waren overal beter in. Mooie combinaties, volle druk op de bal en eigenlijk alleen maar aanvallen op hun helft. Zij hanteerden steeds de lange bal en we stonden goed. Lekkere mooie aanval en slecht uitverdedigen van hun en door druk te blijven zetten, pakken we de bal weer op en de 0-1 is een feit. Coos scoort bij VR1 uit in het Zuiderpark. In al die mooie andere combinaties zijn we echt sterk aan de bal en dat we er toen geen 0-2 tot en met 0-4 van maken is een wonder en misschien wel ons manco en pech. Je weet de regel, wij de 1^e helft, zij de 2^e helft en toen was de man in het geel echt aanwezig. Vrije trap vanaf de zijkant en in een 10 over rood carambole is het 1-1 in de kruising via een voetje van ons. Hierna 2 hoge benen en fluiten in ons nadeel op een mooie plek voor hen, vrije trap en via een dijbeen van ons is de 2-1 een feit. Je merkt dat we ons gaan ergeren aan de man. Marink wordt keihard onderuit gehaald in de 16 en ja waarom zou je fluiten. Ik denk omdat die dan 11 stappen had moeten maken, want ook de stip was niet te zien. Hierna een mooie aanval van ons over links en wij met 5 tegen 3 in hun 16, er gaat er 1 liggen in de middencirkel met kramp en hij fluit, dag aanval. Zo ging het een beetje, nou als het dan zo moet, fluit dan maar af. Al met al is het toch zuur dat zulke wedstrijden door zulke beslissingen bepaald worden. Aan de andere kant als we het kunnen afstraffen in de 1^e helft dan is het klaar. Nu wint degene met de minste aanvallen en geen eens door hun eigen spel. Maar zoals het kan vriezen en dooien, kan je ook winnen of verliezen en nu valt het kwartje hun kant weer eens op. Meiden jullie succes verder in de competitie.

Moraal van deze wedstrijd: Nooit meer een avondwedstrijd, in het Zuiderpark. Voortaan altijd verplaatsen naar een vrije zaterdag, zodat je in ieder geval de lijnen kan zien.

Coos, Lisanne, Annabel en Eline mega bedankt voor het willen meespelen.

Dames, vanavond lekker niet trainen, laat de pijntjes even tot rust komen.

Tot maandag, Josephine.