CION VR1 – MVV ’27 VR1 Uitslag 1-3

Om 9 uur verzamelen en om 9.30 uur toegezongen worden door het hele team met ballonnen in de kantine van Cion omdat je 30 bent geworden. Dat gebeurd in ons team dat bestaat uit meiden van verschillende leeftijden en die met elkaar strijden, elke wedstrijd weer. Veel positiewisselingen elke week, spelen op plekjes waar je misschien eigenlijk niet wilt, maar het toch doet. Zwangerschappen die lopen en meiden, straks moeders die wel weer terug willen. Dat is de spirit van ons VR1 bij MVV ’27.

Vooraf weer een strategie bedacht naar aanleiding van een wedstrijd die ik was wezen kijken en uiteraard het wil niets zeggen, maar sommige dingen komen uit en helpen dan toch een klein beetje.

We begonnen en mochten na 1,5 jaar weer eens op gras en ik had de capuchon nog niet opgezet of de 0-1 lag er al in na 45 seconden. Aftrap, opbouw en via Ro naar Jordan en nu konden zij aftrappen. Direct de druk erop houden en opbouwen vanuit achteren om via de links en rechtsback van hen in de juiste positie te komen. Mooie en goede combinaties en best veel kansen, maar geen resultaat. Leuke goede duels, soms bikkelhard maar het was incasseren en uitdelen en onder elkaar geen onvertogen woord. Het enige was eigenlijk soms de scheidsrechter en uiteraard petje af voor deze man, hij staat er ook vrijwillig en doet zijn best en zoals wij weleens een slechte dag hebben, heeft hij dat ook, alleen waarom precies vandaag . Terugspeelbal zag hij niet, voordeel en dan toch na een paar minuten nog fluiten en tot 8 tellen kon hij soms heel snel. Maar nogmaals hij staat er wel en je moet altijd iets te zeiken hebben, dus door. Er volgen best wat kansjes heen en weer, maar de bevrijding kwam niet en daardoor bleef het best spannend. Wat kleine aanpassingen en wissels en eigenlijk direct daarna valt de bevrijding voor even. Robin maakt zich vrij aan de rechter buitenkant en stoomt op als Yo op de brommert, ziet Jordan niet, maar hoort haar wel, Jordan stapt terug op de 16 en na de voorzet knalt ze hem heerlijk in het onderhoekkie, 0-2 in de 41^e minuut. Rust.

We beginnen de 2^e helft en we hebben een hele andere tegenstander tegenover ons, ja wel dezelfde meiden, maar met een hele andere intentie. Ze gingen voor elke bal, alles liep door elkaar en wij hadden moeite met de verplaatsingen over het veld en het doordekken. We wisten even niet meer wat te doen. Gelukkig zien jullie dat zelf in het veld en na wat overleg met de zijkant pakken jullie het eigenlijk zelf op. We veranderen wat posities en helaas geeft dat de verdediging rust, alleen het opbouwen is dan even anders omdat we met vaste posities wel weten hoe iemand speelt alleen nu in andere posities was dat even lastig. Maar Chappeau voor jullie en petje af dat jullie toch blijven voetballen. Dan de 61^e minuut de 1-2, want de nummer 9, waar kwam die vandaan, ze hield onze hele verdediging bezig en was ook dicht bij de 2-2. Mies haalt dan nog even een balletje van de doellijn en hierdoor blijft het spannend op dat gladde natte veld. We krijgen dan in de 90^eminuut op 45 meter afstand een vrije trap en onze 30-jarige Ans neemt hem zoals gebruikelijk en knalt hem de 16 in, de keepster en verdedigster lopen elkaar in de weg, Annie is scherp en geeft hem over aan Joyce, die weer genoeg lucht in haar longen had na een eerdere bal dood gelegd te hebben in haar maag en tikt hem binnen, 1-3. Einde en warme douche.

Moraal van deze wedstrijd: Strijden met elkaar voor elke grasspriet stond garant voor deze overwinning.

Fijn weekend, geniet ervan en neem maandag weer een watertje mee en je sportschoenen, want de gewichten en springtouw liggen al in de auto.

Josephine.