Afgelopen zomer was het alweer vijftig jaar geleden dat MVV 27 verhuisde naar de huidige accommodatie. Vrijdag 13 juni 1975 zou dan ook de geschiedenis ingaan als een van de grootste hoogtepunten van de vereniging in haar op dat moment 48-jarig bestaan. Tijdens een officiële bijeenkomst opende voorzitter Jaap de Bruijn ’s avonds het nieuwe voetbalcomplex in de Commandeurspolder. Een hoogtepunt dat werd bijgewoond door tal van vertegenwoordigers van andere voetbalverenigingen, sportclubs, de KNVB en het gemeentebestuur.

Voorzitter van het Bouwfonds Peter Vrij kon die avond tot zijn grote genoegen het bestuur van onze club een cheque overhandigen van f 23.600 als resultaat van de laatste activiteiten. Een dag later hield men open huis waar iedereen in de gelegenheid werd gesteld het complex te bezichtigen en ‘s avonds volgde er voor de leden nog een feestavond.

Voorzitter Jaap de Bruijn neemt naast een cheque ook een bord als geschenk in ontvangst van Bouwfondsvoorzitter Peter Vrij. Aan de voorste tafel kijken mee van links naar rechts: Chris Pijn, Maarten Plooij en Henk Huiskes.

Eerst duiken we in het nieuws van de jaren daarvoor. Op de ledenvergadering van 6 februari 1969 gaat het over de toekomst waarin men op een gemeentelijk sportpark zal gaan spelen. Uit een onderhoud met het gemeentebestuur wordt voorzichtig het jaar 1975 genoemd.

Half april 1969 wordt bekend dat de Gemeente Maasland een bestemmingsplan voor de Commandeurspolder, waarin het gemeentelijke sportpark is geprojecteerd, naar Den Haag gezonden is.

December 1971 ontvangt het bestuur de mondelinge mededeling van de wethouder voor sportzaken, Jacques Kwakkelstein dat men plannen moet gaan maken voor de verhuizing. Men is van oordeel dat MVV 27 al in september 1973 op het nieuwe complex kan gaan spelen. Het hangt weliswaar nog af van de overeenstemming tussen de gemeente en twee pachters / gebruikers van land of er snel of op langere tijd met het aanleggen van de velden kan worden begonnen.

Bij de ledenvergadering van vrijdag 18 februari 1972 stelde het bestuur de voorlopige plannen voor haar nieuwe complex klaar te hebben en waarmee een bedrag van f 317.000 gemoeid zal zijn. Het voorlopige dekkingsplan is met nog een ‘gat’ van f 70.000  en de club hoopt dat in overleg met de gemeente te dichten.

Op 5 april 1973 wordt gemeld dat de reeds eerdere kosten van ruim f 300.000 zijn teruggebracht naar f 200.000. De besparingen zijn voornamelijk gevonden in de sanitaire voorzieningen, onder andere door het inkrimpen van het aantal douches en toiletten. Zo zullen er slechts in twee kleedkamers eigen douches komen, terwijl er voor de overige acht kleedkamers centrale douches zullen komen. Ook het op de kantine gedachte puntdak verdwijnt. Deze aanpassingen zouden uiteindelijk toch weer teruggedraaid worden en dus alsnog doorgang vinden.

De toenmalige kantine en kleedkamers van MVV 27 in 1972.

En dan eindelijk wordt in januari 1974 gemeld dat na bijna vier jaar de bezwaarschriften van twee pachters c.q. gebruikers van de grond tegen het bestemmingsplan ongegrond zijn verklaard. Een bijzonder lange looptijd van afhandeling, maar dit had ook te maken met het feit dat het gehele dossier Bestemmingsplan Commandeurspolder elf maanden zoek was geweest op het Provinciehuis.

De aanleg van het sportpark zal in fasen gebeuren. Fase 1 van het complex is ca 6,3 hectare groot en omvat de aanleg van een hoofdvoetbalveld met twee bijvelden, een kleedgebouw, een parkeerterrein voor 140 auto’s, een speeltuin, een ontsluitingsweg en wandelpaden met beplanting. Waar MVV 27 overigens moet gaan trainen is volstrekt onduidelijk, want in fase 1 is daar helemaal geen rekening mee gehouden! “Bijzonder merkwaardig”, aldus wethouder Jacques Kwakkelstein van Sportzaken. “Niemand van de Grontmij, de Gemeente en MVV 27 heeft daar erg in gehad. Het zal wel sportblindheid geweest zijn”.

Fase 2 hield voor MVV 27 in dat er in de toekomst nog één extra veld bij zou komen.

Dinsdag 9 april 1974 werd dan ook voor MVV 27 een heuglijke dag toen burgermeester Van der Brink de eerste graszode uit de grond stak, waarop het sportveldencomplex zal gaan verrijzen. Dat gebeurde onder grote belangstelling. De burgemeester vertelde lachend in een interview: “Zolang ik in Maasland ben heb ik nog nooit zo hard werkt”.

Uiteindelijk sloeg op vrijdag 23 augustus de wethouder, voorzien van een keurig witte jas en helm, de eerste van in totaal 110 houten palen de grond in. Fier woei de MVV 27-vlag in de top van de heimachine. Bij het slaan van het aantal palen was trouwens ook rekening gehouden voor vier extra te bouwen kleedkamers in de toekomst.

De Westlandsche Courant van 10 april 1975 meldt dat het voetbalcomplex van MVV 27 haar voltooiing nadert. De accommodatie is opvallend sierlijk van uiterlijk. Ontworpen door bouwdeskundige Jan Louter en gebouwd door een aannemerscombinatie met Arie de Baan als coördinator. Uiterlijk zijn vooral de vier kleine puntdaken opvallend en Jan Louter heeft met dat hooibergachtige idee een aanpassing willen bereiken met het omliggende weidelandschap.

Zoals eerder aangegeven zou de opening van het complex plaatsvinden op vrijdag 13 juni 1975.

In die dagen werd er ook een bord geplaatst met de naam De Commandeur. Prijsvraagwinnaars Jasper Moerman en Jaap van der Kaaden kwamen met deze naam aanzetten en het bord wordt door deze winnaars in gezelschap van wethouder Jacques Kwakkelstein onthuld.

Op zaterdag 9 augustus 1975 werd de eerste wedstrijd, zij het dan een oefenwedstrijd tegen Excelsior Maassluis, op ons nieuwe complex gespeeld. Gadegeslagen door zo’n kleine 1000 toeschouwers deed het team van trainer Bert van Veen het lang niet slecht. Nadat burgermeester Jacques van den Brink de aftrap had verricht, ontspon zich een spel van aanvallen en verdedigen en onze buren zouden uiteindelijk het duel winnend afsluiten (0-2).

Tenslotte ook nog even terugblikken op de wijze waarmee men binnen de club heeft geprobeerd om ook zelf financieel bij de dragen. Begin 1972 werd een Bouwfondscomité opgericht met het doel om door middel van allerlei acties geld in te zamelen voor de bouw van het MVV 27-gedeelte van het nieuwe sportpark. Dit comité bestond uit Adrie Nouwt, Jan Ruinard, Peter Vrij en Piet Doelman.

Op vrijdag 26 oktober 1973 was er een feestavond van het Bouwfonds in het Trefpunt en die avond vond de verloting plaats van de 2000 loten van f 12,50 per stuk. Te winnen waren onder andere een auto, een televisietoestel, een bromfiets, een driedaagse trip naar Parijs of Londen en naar keuze een autoradio of vier autobanden. Een originele prijs was het oranje shirt dat Hans Venneker droeg in de interland tegen Griekenland. De in Rockanje wonende Spartaan zou het shirt persoonlijk komen uitreiken aan de winnaar Bas Verbrugge. Bas trad die avond zelf ook op met zijn Scampolo Trio-muziekband. Als hoogtepunt had men Saskia en Serge weten te strikken. De opbrengt die avond bleek een fantastisch succes, maar liefs f 35.000 netto.

Overleg van de leden van het Bouwfonds met van links naar rechts Adrie Nouwt (commissielid), Jan Ruinard (secretaris), Peter Vrij (voorzitter) en Piet Doelman (penningmeester).

Dan volgt op 24 t/m 27 juli een volgende actie om geld op te halen, een Lunapark op het trainingsveld. Daarnaast werden ook volop lottokaarten verkocht.

Op vrijdag 18 en zaterdag 19 oktober 1974 werd in de grote zaal van ’t Trefpunt een grote bazaar houden. Vooral op vrijdagavond, toen Willem van Hanegem op bezoek was, kon men over de hoofden lopen. De topspeler opende om 21.00uur de bazaar door een ruk te geven aan het Rad van Avontuur. Voor de aanstaande Europa Cupwedstrijd Feijenoord – Barcelona gaf hij twee kaartjes weg, welke via verloting bij gelukkige winnaars terechtkwamen. Ook Van Hanegem werd enkele loten ‘aangesmeerd’, wat hem overigens de derde prijs opleverde in de vorm van een cassetterecorder. Bij de officiële telling zaterdagnacht kwam men op een netto-opbrengst van een ruim f 9.500.

Vrijdagavond 18 oktober 1974, bazaar in ’t Trefpunt. Wim van Hanegem opende de avond en wordt door Peter Vrij (rechts) begeleid. Achter Van Hanegem zien we trainers Bert van Veen en Sandor Popovics.

Ook in mei 1974 organiseerde men nog eens een Lunapark op het trainingsveld. De volgende attracties waren present: botsauto’s, zweefmolen, schiettent, suikerspin, kindermolen, klokkenspel en gebakkraam.

Het lunapark werd de laatste activiteit die het Bouwfonds zou organiseren.