VDL VR1 – MVV ’27 VR1 (Uitslag 1-3)

Na een spannende week voor de (Opa) coach en op de training al blauw/witte muisjes te hebben getrakteerd stond vandaag de wedstrijd tegen de blauw/witte brigade op de planning. Een derby die altijd belangrijk en spannend is en waarbij de uitslagen altijd anders uitpakken als vooraf werd gedacht.

Heel de week weer keihard getraind en de variatie van hoge en lage ballen doorgenomen. Vooraf in de bespreking hier ook het belang van uitgelegd en ook dat niet elke onderschepping direct de aanval weer ingezet moest worden. Gewoon effe de bal eruit halen en opnieuw opbouwen.

De uitstekend leidende scheidsrechter en oude bekende floot voor het begin en daar kan verder over gezegd worden dat het een evenbeeld van Bas Nijhuis was, weinig fluiten, lekker door laten spelen en met het respect van de meiden onderling ging dat ook goed. Het was een uitval van megaveel kansen en dat er daarvan niet 1 inging was een mirakel, want dan had het klaar geweest. Echt ongelofelijk en aan de andere kant geeft dat ook het zweet in de welbekende bilnaad dat het straks andersom wel een keer gebeurd. Er werd heerlijk gevoetbald zoals we afgesproken hadden, de bal er effe uit en dan variëren met hoge en lage ballen en de 1 na de andere kans kwam daar ook uit, op de keepster, verkeerde kant paal, op de kruising, noem maar op, maar niet in het netje. Dan krijgt VDL 10 minuten de overhand, waarbij Sanne (meester in het verdedigen) van VDL doorschuift naar middenveld en die heeft de kunde om van afstand gigantisch hard uit te halen. Een gevaar waarbij we even moesten schakelen. Gelukkig pauze en even puzzelen.

Begin 2^e helft direct een aanval over links van VDL en BAM de 1-0 staat erop. Dit is het moment waar jullie meteen opstaan en dit direct willen rechtzetten. Toch duurt het tot de 69^e minuut als Millie opstoomt en Annie ziet starten, die hem direct meeneemt en hem keihard op de wreef in de verre bovenhoek knalt, 1-1. Aftrap en direct er bovenop, de omschakeling die jullie zelf weer gedaan hadden voorin was direct vruchtbaar en na de voorzet kon Jordan de 1-2 intikken en de blijdschap hoef ik niet uit te leggen. Vinden we dit genoeg, nee, jullie gaan door en met al die kansen die jullie weer maken is het ongelofelijk dat het zo een klein verschil blijft. Ook de coach van Vdl vindt het bizar dat ze er net niet ingaan. Een heerlijk lobje na een heerlijke aanval, net naast. Een doorgeschoven Good “old” Coos op de paal, echt wat een kansen creëren jullie. We krijgen dan een vrije trap op 30 mtr en Ans gaat er achter staan. Een trainingsvorm hoge ballen en Ro start en tikt hem heel subtiel in (met links notabene), geweldig, alleen jammer, net buitenspel. Dit had echt de beloning geweest op jullie harde werken als team, want we doen het met zijn allen. In de 2^e helft zoals eerder gemeld heb ik maar 3x de fluit gehoord en dat zegt ook wat over de wedstrijd, het respect onderling en gewoon het plezier in voetballen van alle meiden, maar wel de wil om als team te winnen. Dan toch nog een aanval in de 90^e minuut met de onderschepping van Ro op het middenveld en eindelijk met een heel slim tikje om de Sanne heen kon Ro eromheen stomen en de keepster daarna verschalken, 1-3. Einde van deze hele sportieve wedstrijd en blijdschap alom.

Moraal: Blauw/wit als tegenstander of Blauw/witte muisjes, deze week betekent het voor beiden een overwinning en blijdschap.

Meiden, fijn weekend, geniet ervan en tot maandag.

OPA Josephine.