MVV ’27 VR1 – VDL VR1 Uitslag 3-1 (2-0)
Was het dan terecht over heel de wedstrijd? De 1e helft was echt geweldig van ons en een plaatje voor het damesvoetbal. De 2e helft was de tegenstander het eerste kwartier beter en daarna was het gedaan en konden we het uitspelen, met een raar einde waar niemand wat van begreep en ja ja, wat kan ik daar dan nog aan doen als iedereen al op hem afloopt.
Vooraf echt een strijdplan neer gelegd, want de ommezwaai moet een keer komen. We zaten in de afgelopen weken al op een goed spoor alleen de beloning kwam niet. Juist vandaag weer tegen Vdl waar we de laatste keer met 3-0 naar huis werden gestuurd met een totale off-day aan onze kant. Vorig seizoen werden we kampioen op dit veld tegen hun, dus de spanning was goed te voelen. We begonnen echt messcherp met goed opbouwend, aanvallend voetbal. Balletje lekker rond spelen en de aanval pas zoeken als de voorhoede erom vraagt. Wij genoten, de toeschouwers genoten en het zou een heerlijk middagje worden. De 12e minuut een corner door Keashia en onze Kaar komt in de 16 vrij en legt hem volgens mij met buitenkant rechtervoet achter de prima keepster van Vdl. De ban is gebroken en nu doordouwen. Het spel is uitdelen en incasseren, maar volgens mij wel fair en we hebben echt de betere kansen met meteen druk op de bal en gewoon de afspraken die we gemaakt hadden. Als zij de bal hebben, direct afjagen en dat resulteert in de 29e minuut in balbezit voor onze stand-in als mid-mid Nin-A, die doorgeeft via Keashia (geloof ik) aan Marink en daarna een steekballetje op Robocop en de 2-0 ligt erin. Wat een luxe en zeker als daarna nog een doelpunt terecht maar helaas wordt afgekeurd. Effe rust en bijpraten.
Meestal na zo een 1e helft weten we het wel, dan komt er een ander soort van 2e helft. We gaan toch vol zelfvertrouwen het veld op en gaan er weer vol op. Toch is er een ander soort van vibe, want vanaf het fluitsignaal zit Vdl er bovenop en logisch ook. Wij moeten het 1e kwartier doorkomen en dan is het wel voor elkaar. Vdl zet het spel door wat wij de 1e helft hadden en dat resulteert in een corner in de 54e minuut. Ik draai me al om naar de toeschouwers en geef het al aan. Corners en wij, pjoei. Inderdaad de 2-1 is een feit en uiteraard geloven zij er weer in en bij ons begint het toch een beetje te broeien in de bilnaad. We krijgen toch de vat weer op het spel en komen weer in ons spelletje. De 74e minuut en weer een corner en nu bij ons. Marink achter de bal, Annabel lekker bij de keepster een beetje rommelen en daar komt Robocop bij de 1e paal inlopen en prima de 3-1 ligt erin, een echte spitsengoal (toch Kaar). Nu is het wel gedaan en Vdl gelooft het verder wel en er komen nog wat kansjes, maar het is wel klaar en het zonnetje heeft wel aardig wat gedaan met het snelle spel en de conditie. Na een heerlijke partij voetbal wat binnen de lijnen een sportieve sfeer gaf in onze ogen, komt er toch een raar einde aan de wedstrijd, de scheids fluit af en in onze en Vdl der ogen moesten we nog 3 minuten, maar de scheids hield vol (hij bepaald) en daar konden ook wij niets meer aan doen. Nogmaals in onze ogen verder een lekkere derby tussen de Maassluise Blauwhemden en de Maaslandse Roodwitten, waarbij nu wij aan het langste eind trokken. Na de wedstrijd hebben we nog gezellig met beide teams op het terras gezeten.
Uiteraard meiden vaak worden alleen de namen genoemd die een aanval opzetten of die scoren, maar dit was een totale overwinning van inzet van het hele team, Lies, Ans, Mil, Yo, Mies, Joyce T, Charel, Nin-A, Kaar, Joyce L, Keash, Annie, Marink, Robocop en Coossie, thanks.
Moraal van de wedstrijd: Verliezen met zijn allen, maar winnen ook en dat ziet er toch leuker uit.
Fijn weekend en tot maandag.
Josephine.

























































































